Yaşlandıkça, yoruldukça insana ağır gelir bazı yükler. Hayatın telaşesinde anlamayız bazı şeyleri gençken hafif gelir her şey. Yaş aldıkça geçen zamanda görürsün, hissedersin yüklerini. Atamazsın zor olur tabi. Özellikle kırıldıkça daha yükler biner omuzlarınıza. Hayatın her anı sürprizlerle dolu, hiç beklemediğimiz anlarda hiç beklemediğimiz olaylar yaşarız. Bazı yükleri de omuzlanmak çok yorar insanı.
Herkes kendi yağında kavrulurken bile bir anda yaşanan beklenmedik olaylar karşısında ne yapacağım diye düşünür durur. İnsana yük olur bazı şeyler taşımakta zorlanır. Şimdi düşünüyorum da hayat ne kadar zorlu bir yokuş aslında. Üstelik kimimiz bu yokuşu çıkarken kucaklarımız dolu oluyor. Düşünüp kırmaktan, kaybetmekten korkuyoruz. Bu yolda kendi hayatımızı bile bazen feda edebiliyoruz. Belki tüm bu yaşananlar sizin iyi niyetinizden, fedakar oluşunuzdan, mücadele etmeyi biliyor oluşunuzdan kaynaklanıyor. Ama diğer taraftan bakacak olursak kim sizi tebrik ediyor bu fedakarlıklarınızdan ötürü. Kimseyi tam olarak memnun edemez tam olarak mutlu edemezsiniz.
Hayatın sürprizleri her an kapınızda olacak, ne zaman ne nasıl şeylerle karşılaşacağınızı bilemezsiniz. Kimsenin hayatı bir diğerine benzemiyor. Hiç kimsenin yaşantısı güllük gülistanlık değil. Hiçbir kimsenin yaşantısını bilemeyiz. Kimimiz tam kıyısındayız hayatın, kimimiz tam ortasında, kimimiz en başında. Herkes hayata bir şekilde tutunmaya çalışıyor. Dilerim herkes hayatını güzelliklerle, istedikleri gibi yaşıyordur.
