İyi olmak ile iyi davranmak arasındaki ince fark aslında şudur..

İnsanlar iyi davranmak zorunda kalmamalı.. İnsanlar iyi oldukları için bu durum davranışlarına yansımalı..

Zorla iyilik yapar mı bir insan? İçinden geldiği için yapar, güzel davranır,, güzel yaklaşır..

İşte tam bu noktada insan davranışları ile güzelleşir.

Hayatta her zaman iyi davranmak diye bir tabir olmaz..

İnsan güzelleştikçe yaşamaya kıymet verir.. İyi olmak insanın küçüklüğünden beri kendini oluşturduğu bir davranış biçimi olarak adlandırılabilir..

İyilik ile büyümek aslında gün geçtikçe iyiliği yönelmek gibidir.

İnsanların kötü davranmasını ve kötü olmasına anlam veremiyorum

İnsan neden bile bile kötü davranır ki.. Kötü olmak neden bir tercihtir. Kalplerinin altında kocaman bir çirkinlik yatar. Hatta ve hatta kötülükleri o kadar kötüdür ki etraflarında adeta kötü bir enerji saçarlar.

İnsanlar kötülüklerin karşısında kalırlar bazen..

Kötü insanların düşüncelerinin kötülüklerini bile anlayamazsınız çünkü onlar kötü olmaktan mutludurlar..

Bazıları farkında olmasalar bile o kötülükleri yüzlerine bile yansır.. Gözlerinden, bakışların da bile o kötülüğü alırsınız. Size gülen yüzlerini gösterseler de aslında en kötü onlardır.

Kalplerinin kötülüğü yüzlerine vurur.. Mutluluk adına, tebessüm adına hiçbir davranış göremezsiniz. İnsanlar kendilerini ne kadar güzel göstermeye çalışsalar da aslında kötülükleri her yerlerini sarmıştır. Kötülük insanların içine o kadar işlemiştir ki yaptıkları iyiliği bile sorgulamak zorunda kalırız.

Kötü insanların yaptıkları iyilikte bile bir neden arar olduk..

Belki de bu bir önyargıdır yada yanlış bir düşünce yapısıdır. Ancak biz insanlar yapılan iyiliği de kötülüğü de unutmaya meyilliyiz bence..