''Anlayalım, hissedelim, birlikte gezelim”

''Bu çalışma; Altınokta Körler Derneği Üyeleri, topluma hizmet uygulaması gönüllü öğrencileri, “pedal arkadaşım” projesi yürütücüleri olan melis ve ender adlı katılımcılarımız ile birlikte yürüttüğümüz, “anlayalım, hissedelim, birlikte gezelim” adlı etkinliğimizin sonucunda ortaya çıkmış bir üründür. Görme engelli üyelerimiz, “zorlukları yaşayanlar” olarak kamera önünde, gören gönüllü katılımcılarımız ise “gizli kahramanlarımız” olarak kamera başında yer almaktadırlar.Bu çalışmayı yapmaktaki amacımız kimseyi suçlamak, kimseyi zan altında bırakmak, kimseyi kırmak yada kimseyi üzmek değildir kesinlikle. Bu çalışmayı; fark edilmeyenleri fark ettirmek, görülmeyenleri göstermek, bilinmeyenleri öğretmek gibi amaçlarımızı gerçekleştirebilmek için hazırladık.''
''Biz, evden çıktığımızdan itibaren karşılaşmak zorunda olduğumuz engelleri 2 gruba ayırdık.''
''Duygusal Engeller: Unutmayın ki! Bizler, uzaydan ya da başka bir gezegenden gelen farklı yaratıklar yada oluşumlar değiliz. Bizim, sizlerden tek farkımız: bazı uzuvlarımızın sizlerden farklı olması, farklı çalışması yada hiç çalışmamasıdır.''
''Karşılaştığımız “duygusal engellere” bir göz atacak olursak...''
''Bizleri gördüğünüzde; “vah vaaaah!”, “yazıııık!”, “güzel allahım, bize verme ya rabbim.” Gibi tepkiler vermenize, bize acımanıza, bizi görünce duygulanmanıza gerek yok.Bu tarz serzenişleriniz bizler için can sıkıcı, zaman zaman da üzücü olabiliyor.Aramızdaki tek fark: Biz, sizin yapabildiğiniz bütün işleri, biraz daha zorlanarak yada biraz daha dolaylı yollar kullanarak yapmak zorundayız, hepsi bu.Yoksa; bizler de okuyoruz, bizler de çok iyi mesleklere sahip olabiliyoruz.Acıdığınız yada 3 yaşında bir çocukmuş gibi konuştuğunuz bir görme engelli; sizden daha iyi bir eğitim düzeyine yada sizden daha iyi bir mesleğe sahip olabilir.''
''Eğer yolda yürürken ya da farklı bir ortamda bize yardımcı olmak isterseniz:''
''Yanımıza gelerek, “Ben kimim? Ya da beni tanıdın mı?” gibi sorular sormak yerine öncelikle kendinizi tanıtmanız en doğrusu olacaktır. Çünkü, bizimde hayatımız da tanıştığımız bir sürü insan var ve biz de unutabiliyoruz. Lütfen, sırf görme engelli olduğumuz ya da bize acıdığınız için bize para vermeyin, bizlere yardım yapmayın, bir kafede ya da restaurantta hesabımızı ödemeyin, yolda yanınızdan geçerken elimize para sıkıştırmaya çalışmayın Sırf, “Engelli, yardım“ kelimelerini duyduğunuz İçin, (Kalem, anahtarlık, gazete) gibi on kuruşluk malzemelere 5 TL ya da daha büyük paralar vermeyin, açılan zarfların ya da avuçların içini doldurmayın, karşılığı olmayan yemek ya da tiyatro biletlerini almayın. Gerçekten maddi olarak yardım etmek istiyorsanız, Verdiğiniz miktarın tam karşılığını almaya mutlaka Özen gösteriniz. Çünkü, teknolojinin, haberleşmenin ve iş imkanlarının çok yaygınlaştığı bu zamanlarda hemen hemen hepimiz kendimize yetecek ya da yakınlarımıza yardım edecek kadar imkana sahibiz. Gerçekten içinizden gelerek bağış yapmak istiyorsanız buyurun gelin yerleşik olarak faaliyetler gerçekleştiren, Üyelerine Her anlamda destek olan Ve imkanlar sağlayan derneklerimize bağış yapınız. Size, nereden izin kağıdı gösterirlerse göstersinler, bizleri aciz, İşe yaramaz, dilenci gibi göstererek, duygu sömürüsü yoluyla bağış toplayan ve ülkemizde sürekli türeyen mantarlara itimat etmeyiniz.''
''Karşılaştığımız Fiziksel engeller''
''Sizden, hayatınızı bize göre düzenlemenizi ya da bize uygun olarak yaşamanızı istemiyoruz. Tek istediğimiz: Bizim de bir yerlere gidip gelmek zorunda olduğumuzu Ve sizlerle aynı yolları – kaldırımları kullanmak zorunda olduğumuzu unutmayarak bizleri yolumuzdan etmemeye özen göstermenizdir. Bunu yapabilmek için ise ekstra bir çaba sarf etmeniz gerekmez. Trafik ve toplum kurallarına uygun olarak davranmaya çalışmanız bizim için yeterlidir. Ayrıca, sizden bu Özen’i sadece kendimiz için istemiyoruz. Aynı zamanda, bizimle birlikte aynı kaldırımları, aynı yolları ve aynı rampaları kullanmak zorunda olan yaşlılarımız, bedensel engelli (Tekerlekli sandalye ve koltuk deyneği) kullanan kardeşlerimiz, bebek arabası ve pazar arabası ile bir yerlere gitmeye çalışan kadınlarımız İçim de istiyoruz.'' GÜLGÜN ÇETİN