Mevsimlerin döngüsü şairlerin düş mehtabında olanca turuncu ve sarılığı var oluyor. Var ediyor.
Atilla İlhan;
nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır
oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usulusul
adım sonbahar
*
Mısralarını bize veriyor. Akşam olmuş bir şair. Belki de bir sevdalı. Günün sonu gibi bir halde, ağacın ömrü gibi bir renkte son mbahar olduğunu ilan ediyor. Adı güz. Adı sonbahar.
*
Ve Ataol Behramoğlu ise Eylül sabahının serinliğini iliklerine kadar hissediyor.
Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Ciğerlerime dolduruyorum
Sessizlik ve serinlik
Birleşiyor
Yıkanmış güvercinler
Ve çok uzakta bir tren sesi
Her zaman yeniden başlamak duygusu
Doğuyor içimde
Her uyanışımda
Düşmanlarımı bağışlıyorum
Daha çok seviyorum dostlarımı
Her uyanışımda
Eylül sabahının serinliğini
Yaprakların serinliğini
Yüreğime dolduruyorum
*
Eylül sabahının serinliği hayata dinç uyandırmayı da beraberinde getiriyor. Sessizlik ve serinlik birleşiyor.
*
Ve sevgili şair Metin Altıok, sonbaharın sonluğuna, sonsuz sonluğuna derin bir gönderme yapıyor. Acını dipnotuna...
Sonbahar -ki acının değişmez dipnotudur-
Sesinin solgun göğünde
Küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.
Savrulur her yana kavruk kelimelerle,
Yüreğini acıyla buruşturur.
Bakışının pasıyla zırhlanan dünya,
Binlerce pıtrak yapıştırır yüzünün kumaşına
Sonbahar -ki doyumsuz bir aşkın sonudur.
*
Metin Altıok, sonbaharın sonuna ve baharına göndermeler yapıyor. Sonun zamanda acının dipnotuna ve baharın kalbi alevlendiren aşkına
*
Hasan Hüseyin Korkmazgil'in de dediği gibi...
Gitme, son bahar oluyorum.
Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
Ağaçlar bükmesinler n’olursun boyunlarını
Neden akşam oluyorum tren kalkınca
Kırlangıçlar birdenbire çekip gidince
Mendiller sallanınca neden tıkanıyorum
Öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki
Az önceki çiçekler nasıl da diken diken
Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
O sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik, bitti
O elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti
Artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz
Günler devlet alacağı, yıllar bir kadehçik buzlu rakı
Oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı
Kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı
Nerde şimdi, nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu
Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç…
*
Sonbahar, şairlerin gün batımı. Benim için hazan yeli... Ya sizin için?
