SEVDİKLERİNİZİ KAYBETMEYİN (17.01.2022)

Hayatta en acı şeylerden biride insanların sevdiklerini kaybetmesidir.. Ne olursa olsun, kızsanız da , üzülseniz de gerçekten hayat çok kısa.. Kaybetmeye gelmez sevdiklerinizi.. Bir gün kızarsınız bir gün özlersiniz.. Hayat öyle tuhaf ki.. Sanki sevdiklerimiz her zaman yanı başımız da duracak gibi davranıyoruz.. Bazen kırıyoruz, bazen üzüyoruz .. Sevdiklerimizin kıymetini bilmek için illa kaybetmek mi gerekir. Sevmek, sevilmek, mutlu olmak varken illa üzülmek mi gerekir.

En güzel zamanlar sevdiklerimiz ile bir arada olduğumuz zamanlardır. Bu durumu belki de en sevdiklerimiz kaybettiğimiz zaman anlayacağız..

Ki Allah kaldırabileceğimiz için ölüm acısını bize vermişken şu fani dünya da kalp kırmaya değer mi ? Ölüm acısı, insanları kalplerinin tam ortasından yaralayan bir acıdır. Böyle yazması kolay olur tabii.. Birde yaşayanlara soralım.. En sevdiklerini toprağa veren insanlara soralım. Sevdiklerini kaybeden hayatta tutunacak tek dalını kaybeden insanlara soralım..

Ölümün var olduğu şu dünya da hiçbir şey çok ciddi değil aslında. Sevdiklerinizi mecazen kaybedebilirsiniz bu durum bir nevi iyidir aslında.. Yaşadığını nefes aldığını hatta mutlu olduğunu görürsünüz ve bu sizi de mutlu eder.. Ancak ölümün ize kaybettirdiği zaman anlarsınız ki gerçekten kaybetmek böyle bir şeymiş…

Kalbini kırdığınız yada çok sudan bir sebebe üzdüğünüz insanlar olmasın hayatınızda zamanın ne alacağı ne vereceği belli olmaz..

Küs olduğunuz bir insanı kaybetmek te daha acı bir durumdur.. Son kez oturup konuşamamışsındır.. Yüreğinde ağırlığı ile yaşarsın.. Keşke dersin.. Keşke küs kalmasaydık.. Keşke iki kelam etseydik.. Böyle olmadı der kaderine yenik düşersin..

O yüzden çokta ciddiye almamak lazım hayatı.. Kurcalamamak lazım.. Gelişi güzel yaşamak lazım..

Kalp kırmak, insanları üzmek, küs kalmak bunların hiç biri çözüm değil .. Bir ölüm yolunda bunların ne kadar yalan ve sahte duygular olduğunu anlayacaksınız.. Pişmanlık yakanızdan hiçbir zaman gitmeyecek..

İnsanları üzmeden, kırmadan önce düşünün ''Allah korusun bu diyardan gittiğinde ben ne yaparım'' diyerek elinizi vicdanınıza koyma zamanınız

gelmedi mi ?