SON DAKİKA
Hava Durumu

İpekli dokunuş 06.11.2019

Yazının Giriş Tarihi: 06.11.2019 08:22

AİLE İLE ÇOCUK ARASINDAKİ İLETİŞİM

İletişim, iki birim arasında birbirine ilişkin mesaj alışverişi olarak tanımlanır. Çocuğun dünyasında ailesiyle olan iletişimi büyün önem taşır. İletişimin kurulamaması anlaşmanın sağlanamaması, sorunların çözülememesi ve duyguların ifade edilemeyip bastırılmasına yol açabilir. Bu açıdan bakıldığında da bu tarz sorunların olduğu aile ortamı psiko-pedagojik açıdan sağlıksızdır. Bu yazımda “”Çocukla iletişim nasıl kurulmalıdır?”, “Aile-Çocuk arasındaki iletişim nasıl olmalıdır?”, “Sağlıklı iletişim kurmanın yolları nelerdir?” bunlardan bahsedeceğim.

Çocuk ailenin yansımasıdır. Aile içindeki her bir bireyin iletişim ve davranış şekli çocuğun kişilik gelişimini etkiler. Bu da demek oluyor ki ailenin iletişim becerileri sağlıklı değilse çocuğunki de sağlıklı olmaz. Bu sağlıklı iletişimi kurabilmek için önce çocuğun da bir birey olduğunu ve söz hakkı olduğunu kabul ederek onu tanımak ve onun temel gereksinimlerine saygı duymak gerekir.

İletişimde dikkat etmemiz gereken iki temel nokta vardır. Bunlardan birincisi “Dinleme”, ikincisi ise “İletişim Dili”dir.

Aktif dinleme, çocuğun olumsuz duygularından rahatsız olmasını engeller ve çocuğun duygularını ifade etmesine yardımcı olur. Bu sayede aile ile çocuk arasında sıcak bir ilişki kurulur. Anne-babası tarafından dinlenen ve anlaşılan çocuk kendini değerli ve güvende hisseder. Düşüncesi önemsenen çocuk da ailesinin düşüncelerine değer ve önem verir. Böyle bir ortamda sorunların çözümlenmesi kolaylaşır.

Aktif dinleme için ilk olarak çocuğunuzu gerçekten dinlemek ve anlamak isteyin; onu dinlerken kendi duygu ve düşüncelerinizi kenara bıkarak onu anlamaya odaklanın. Dinlemek için ona zaman ayırın; o an zamanınız yok ise bunu açıklayın ve ne zaman dinleyebileceğinizi söyleyin. Çocuğunuzun size söylediği duygu, düşüncelerini kabul edin ve saygı duyun; unutmayın ki duygu ve düşünceler sürekli bir değişim içindedir.

İletişimde iki dil vardır; bunlar  “Ben dili” ve “Sen dili”dir. Anne-babaların çocuklarıyla olan konuşmalarına bakıldığında birçok cümlenin “sen” diye başladığı görülmektedir. “Çok yaramazsın.”, “Bebek gibisin.” sen diline örnek olarak gösterilebilir. Sen dili, genellikle emir verme, yargılama, öğüt verme gibi iletişim engellerini içerir.  Sağlıklı ve doğru olan iletişim dili “Ben dili” dir. Ben dili, duyguların açık ve belirgin şekilde ifade edilmesini sağlar. Kazandırılmak istenilen davranışı etkin kılar. Çocuğun kişisel sorumluluklarının gelişmesine katkıda bulunur ve onun tepki göstermesini engeller

En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.