SON DAKİKA
Hava Durumu
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.

Helikopter Ebeveynler !!! (14.08.2021)

Yazının Giriş Tarihi: 14.08.2021 10:44

Kaygı seviyeleri yüksektir.

Çocuklarına sorumluluk vermezler.

Kendi hayatlarını yaşayamazlar.

Sürekli, çocuğu ile ilgilenir.

 

 

Dr. Haim Ginott, terapi sırasında bir çocuğun anne ve babasını anlatırken “sürekli etrafımda helikopter gibi dolanıyorlar” demesi üzerine kullanılmış.

''Helikopter ebeveynliği'' terimi, Dr. Haim Ginott tarafından 1969'da ortaya çıkmıştır.

 

Garip olan çocuklar bu duruma itiraz edeceklerine gayet memnunlar. Hayatın kolaylaştırılması işlerine geliyor. Düşünsenize 12 yaşındasın ve kişisel asistanın, şoförün, yakın koruman, organizatörün, menajerin sürekli seninle beraber ve hayatını kolaylaştırıyorlar.

  Helikopter ebeveynler, çocuğu olmadan var olamazlar. Sürekli çocuğundan bahsederler. Çocuğunu kendisinden ayrı bir varlık olarak göremezler. Çocuğunu anlatırken (aslında çocuğunun da olduğu ortamda onun yerine konuşurken) “hukuku kazandık” der, “yarın sınavımız var” der, “karnımız ağrıyor” der. Çocuğun tek başına karın ağrısı çekmesi bile mümkün değildir. Sürekli çocuğu adına kendisi konuşur ve çocuğuna söz hakkı bile tanımaz.

 

Çocuğun çocuk gibi yaşamaması için ellerinden geleni yaparlar. Çocuk sokağa çıkamaz, özgürce kendi oyununu kuramaz. Okul suçludur, arkadaşı hatalıdır, öğretmen beceremiyordur ama çocuk hep haklıdır. Ebeveyn her zaman her yerde işin içindedir.

 

 

 

Helikopter ebeveynlerin aşırı ilgisi, çocukların öz yeterlilik, öz denetim, hedef belirleme ve kendi kendini düzenleme alanlarında olumsuz durumlar ortaya çıkıyor. Çocukların mahremiyetine ve karar alma süreçlerine yönelik her an müdahale edilmesi, çocukların yetişkinlikte de ebeveynlerine bağımlı olmalarına ve bir çok birey sorunlarına neden oluyor.

 

 

Bunlardan bazıları;

Sosyal iletişim becerisi zayıf olur. Arkadaşlık kurmakta zorlanırlar. Bir kısmının özgüveni aşırı düşüktür, bu sebeple sorumluluk ve risk almakta zorlanırlar. Bir kısmı ise özgüven patlaması yaşar. Bu sınırsız öz güvenleri onları dünyanın merkezine yerleştirir. Genelde öfke kontrol problemi yaşadıklarından özellikle anne babaları ile sıklıkla uyumsuzluk ve çatışma ortamı oluştururlar. Erken yaşta depresyon ve kaygı bozukluğu gibi sağlık sorunları yaşayabilirler.

 

 

Peki, nasıl ebeveynler olmalıyız?

Nasıl bir birey yetiştirmek istiyorsunuz önce kendinizi sorgulayın?

Ebeveyn olmaya hazırımsınız?

Öncelikle dünyaya gelmesini karar verdiğimiz bebeğin, bir birey olduğunu kabul etmeliyiz.

Sağlıklı yaşam koşulları ile büyümesinde ve kendi ayakları üzerinde durabilmesi için destek olmalıyız. Biz ebeveynler çocuğumuzu büyütürken onun yaşına ve seviyesine göre yapabileceklerini çocuğumuzun yapmasına izin vermeliyiz. Ve çocuklarımıza neyi nasıl yapması gerektiğini biz öğretmeliyiz. “ bana balık verme, balık tutmayı öğret” sözü cuk diye oturuyor. Biz her şeyi yaparsak ve izin vermezsek ileride yaşamını kurarken ve sürdürürken çok zorlanacak.  Ebeveyn olarak hayatının tamamında çocuklarımızın yanında olma gibi bir lüksümüz yok. Güçlü, özgüveni olan, kendi problemlerini çözen ve zor durumlarda kaldığında nasıl başa çıkacağını bilen bireyler olduklarında siz ebeveynlerde, çocuklarınızda daha huzurlu olacaksınız. Çünkü gözünüz arkada değil yapabileceğini biliyorsunuz, bir birey olarak yaşamda nelerle nasıl başa çıkacağını bilen bir birey yetiştirdiniz.

 Çocuklar büyürken, önce ailesini rol model alır. Daha sonra okulda öğretmeni, arkadaşı, komşusunu ve akrabasını yani biz büyükleri izleyerek öğrenirler.

Bebek olarak doğan ilerilide büyüyen ve bir yetişkin olan, geleceğimiz olan çocuklarımızın

“Helikopter ebeveynleri” değil, yol gösteren, liderlik yapan, hayatı öğreten ebeveynleri olalım.

Ebeveyn olmak sorumluluk ister, dünyanın en güzel duygusunu yaşarsın, ama en zor işidir bir birey yetiştirmek. Karşınızdaki canlı bir varlık, insan yavrusu, kendi istekleri, düşünceleri olan bir varlık.

Mutlu yarınlar için, sevgi dolu, vicdanlı, özgüvenli,  başarılı, kendinin ve başkalarının da hakkına saygı duyan adaletli bireyler yetiştirmek biz ebeveynlerin ve büyüklerin sorumluluğudur.

 

Her anne baba çocuğu için sağlıklı bir gelişim, güzel bir yaşam ve iyi bir gelecek ister.