SON DAKİKA
Hava Durumu

Bilgelik Ağacının Kökleri - SAVAŞ VE KARAHİNDİBA

Yazının Giriş Tarihi: 11.07.2021 10:32

***

Zamanı birinde, bir gün güneş doğmamış. Karanlığın devasa büyüklüğü tüm toprakları sarmış, sarmalamış. Tarla da ekin bitmiş bitmesine de… ekinlerin rengi bile karanlıkmış.

Karınlar doymuş. Aç kalan olmamış.

Savaşın hemen sonrasıymış.

Savaş bir türlü bitmemiş. Bittiğinde de insanların bittiğine olan umudu da yok olduğu için, karanlığın hükmü devam etmiş.

***

Karanlık çağların büyük bir kısmının sorunu da budur. Acı ve keder  kadar derindir ki… İnsanlar bittiğine inanamaz. Çünkü, birkaç kez savaşın dindiğine inanmışlardır ve gardlarını düşürmüşlerdir bir kere. Ve savaşın bittiğine olan inançları, barışı selamlama arzusu atılan il mermide yerle bir olmuştur.

Ve gerçekten de savaş bittiğinde, barış kapıda olduğunda da insanlar inanamaz. Tekrar büyük karanlık yşanırsa, yılmaktan ve yk olmaktan korkarlar. Umutsuzluk hakimdir. Ve her karanlık çağda bu anlayış hüküm sürmektedir.

Zaman zaman 2. Dünya Savaşının bittiğine inanmayan insanların haberlerine denk geliyorsunuzdur…

Ne kadar doğru ne kadar saptırılmış, bilemiyoruz elbette. Ama bir yanı oldukça gerçekçi geliyor.

En son Vietnam Savaşı’ndan kaçan bir baba oğulun hikayesi gündeme gelişmişti.

Haber şu şekilde, “50 yıl önce Ho Van Thanh, Vietnam savaşından kaçıp ormana saklandı. Ve tam 41 yıl boyunca medeniyetten uzak oğlu ile birlikte ormanda yaşadılar. 1972'de Vietnam Savaşı sırasında Lang'ın babası Ho Van Thanh'ın karısı bir ABD bombardımanında ölünce, aile medeniyetten kaçtı. Lang, kardeşi Tri ve babası Ho, hayatlarının çoğunu Vietnam ormanlarının derinliklerinde geçirdiler. Babası savaşın bittiğine inanmadı”

Büyük ve derin acıların sonunda ne kadar inanabilirdi. Dünya nüfusunun çoğunluğu buna inanıyor ve biliyor olsa dahi… Ne kadar büyük bir yıkımdır. Ne kadar büyük bir acı.

Zaman geçer. Savaş biter. Zaman geçer barış gelir. Zaman geçer yeniden savaş başlar. Bir gün dünya topraklarında savaşın kalmayacağına dair inancım sonsuz. Bu başka bir mesele.

Ama, Ho Van Thanh’e bunu nasıl anlatabilirsiniz? Onun dünyasında savaş bitmedi. Belki de her gün bilincinde yeniden yeniden yaşamaya da devam ediyor. Belki de savaşın bittiğini bir süre sonra öğrendi. Ama zalimlik bitmedi. Zalimlik şekil değiştiriş biçimde devam ediyor.

Savaş, kısmen şekil değiştirmiş biçimde sürüyor.

Belki de Ho Van Thanh, savaştan kaçmıyor. Kötü olan her şeyden, ‘kötü’ olarak tanımladığı her şeyden kaçıyor.

Büyük seslerden irkiliyor ve yaşamını doğanın kucağında, doğa tarafından gelen saldırılara rağmen sürdürmeye çalışıyor. Doğa tarafından ve doğal… Saldırılara rağmen.

Savaşların izleri, bire yerde ve toplumlarda en belirgin şekilde hüküm sürüyor ve sürecektir de. Belirginlik gözle görülemez olsa dahi…

***

“Savaş bir türlü bitmemiş. Bittiğinde de insanların bittiğine olan umudu da yok olduğu için, karanlığın hükmü devam etmiş” cümlesini de şu şekilde değiştirelim.

Savaş bir türlü bitmemiş. Son umut kırıntısı bir karahindibanın bir yaprağına sarılı tüm dünyayı gezmiş. İnsanlar görmüş, kuşlar eşlik etmiş. Karanlığın hükmüne aydınlık son vermiş”

 

En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.