SON DAKİKA
Hava Durumu

Bilgelik Ağacının Kökleri ÇOCUKLUĞUN GÜCÜ (15.06.2021)

Yazının Giriş Tarihi: 15.06.2021 10:24

O tarihlerde;

Karanlık bir gelecek gözüküyordu.

Bin yıllar sonra o tarihlere karanlık çağ diyeceklerdi… Ve dünya gezegeni ne bir ne iki ne de üç karanlık çağ görmüştü.

Tarihin farklı dönemlerinde ve başka topraklarında karanlık çağın hükmü sürüyordu. İnsanların yozlaşması beraberinde karanlık çağı dört nala getiriyordu. O kadar büyük bir açlık duyuyordu ki insanlık.

İnsanlık bile kalmıyordu. Sefalet içinde, geçimsizlik, acı, kıtlık ve bencillik içinde yaşamların sürdürüyorlardı. Kimin kime neden kin güttüğü bile belli olmuyordu. Acı ve savaş toplumların yakasını bırakmıyordu. Karanlık çağ bir şekilde bitiyordu ama. Bir şekilde karanlığa karşı savaş açan insanlar bunu elde ediyorlardı.

Ellerinin kirlenmesini göze alan insanlar, karanlığı yarıp geçiyordu. Kolayda olmuyordu… Hiç kolay olmuyordu.

Bilgelik Ağacının hatırladığı bir olay vardı. Bir karanlık çağda nasıl olduysa huzur, sevgi rengi, neşe sesi ortadan kaybolmuştu. Bilgelik Ağacı dahi bu çağın biteceğine dair umut beslemiyordu. Yaşamı ne köklerinde ne de dallarında hissedemiyordu…

Zaman zalimdi.

Aslında zamanın da bir suçu yoktu. Bencillik çok büyüktü. Toplumlara yayılmıştı ve insanlar çeşitli bahanelerle bir diğer toplumun yaşamını zora sokuyordu.

Ne olacaktı?

Daha fazla dünya gezegeninde kalmak istemiyordu Bilgelik Ağacı… Çocukları da alıp gitmek en büyük hayali idi…

Çocukları aradı ama bulamadı. Çocuklar gitmişti. Çocukluk gitmişti. Onlarsız ne yapabilirdi ki?

Çok geçmeden tarihin kanlı sayfaları kapanmaya başladı. Çocuklar gün yüzüne çocuklukları ile çıktı. Karanlık çağ insanların üzerinden aynı bir sis gibi dağılmaya başladı. Etkisi kaldı ama. Bencillikler, savaş ve acı tamamen yok olmamıştı. Yeni bir karanlık çağ için bekliyorlardı. Güç toplamayı bekliyorlardı.

***

Dünyada olan biteni izleyen Bilgelik Ağacı, mermere oyulmuş bir mağarada ses duydu. Hemen dallarını uzattı. Orada el değmemiş mağarada çocuklar vardı. Hibüsküs, çam kozalaklarını ve kömürleri almışlardı ellerine. Duvarlara resimler yapıyorlardı.

Çocuklar güç topluyordu. Karanlık çağa meydan okuyacak kadar büyük bir güç… Mağaranın derinliklerinde kristallerde bulmuşlardı. Keyiflerine diyecekleri yoktu.

Çocuklar, büyük kahkahalar atmaya başladı. Yankılanan sesleriyle gülüp çeşitli şarkılar söylemeye başlamışlardı. Huzur, sevgi rengi, neşe sesi geri gelmişti.

Çocukların ve doğanın olduğu yerde çocukların ve resmin olduğu yerde, çocukların ve müziğin olduğu yerde, çocuklar ve sanatın olduğu yerde yeniden bir yaşam doğmuştu.

Yeni bir karanlık çağın geleceğini bilen Bilgelik Ağacı o an dedi ki, ‘Gelsin. Her dönem geldiği gibi o karanlık geri gelsin. Bu son olacak. Karanlık çağ bu nedenle daha da güç toplayarak gelecek. Çağ savaşı belki yıllar sürecek. Ama o karanlık çağı çocukların kahkahaları, renkleri yenecek. Bizlerde yardım edeceğiz. Renkler ve sesler onun baş düşmanı. Birlikte hareket ettiğimiz sürece yenilmez olduğumuzu bileceğiz. Kahkahalara kahkaha eklenecek. Sonsuza dek karanlık çağı yolculayacağız’

En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.