Kral, dondurucu bir kış gecesinde nöbet tutan bir muhafıza sordu:
Üşümüyor musun?
Muhafız: Ben alışığım kralım.
Kral: Olmaz, sana sıcak tutacak elbise getirmelerini emredeceğim.
Kral bunu dedi ve gitti. Ancak bu emri vermeyi unuttu..
Ertesi gün muhafızın soğuktan donmuş cesedini buldular fakat muhafız duvara bir şeyler karalamıştı. Duvarda şunlar yazıyordu:
“Kralım, soğuğa alışkındım, fakat senin sıcak elbise vaadin beni öldürdü! “
Türlü vaadlerle, insanları bekleterek, bir umuda bağlayarak kesinlikle imtihan etmeyin. Çünkü insan, bekledikçe değişir. Beklettiğiniz kişi hakkınızda telafisi imkansızolumsuz duygu ve düşüncelere girer.
Önce umudu öldürürsünüz..
Ardından sevgi, saygı, güven ölür..
Dostluk ölür, muhabbet ölür..