İslam’ın kelime kökü ve temel mesajı, barış ve esenlik anlayışı üzerine inşa ediliyor. İslam’ın “silm” ve “selâm” köklerinden türediği; bu köklerin ise “barış, güven, emniyet ve esenlik” anlamlarını taşıdığı belirtiliyor. Kaynaklarda yer alan bilgilere göre İslam; kargaşa, çatışma ve savaş yerine huzur, karşılıklı saygı ve güven ortamını hedefleyen bir inanç sistemi olarak tanımlanıyor.
Kur’an-ı Kerim’de uzlaşmayı ifade etmek üzere “İslam” kavramının yanı sıra “sulh” ve “ahit” kavramlarına da yer veriliyor. “Barışmak, anlaşmak ve barış” anlamına gelen “sulh” kelimesi, Kur’an’da sıkça geçerken; aile içi anlaşmazlıkların giderilmesinden toplumdaki ihtilafların çözümüne kadar pek çok alanda barışın daha hayırlı olduğu vurgulanıyor. Savaşan tarafların arasını düzeltmek ve kardeşlik hukukunu korumak da bu kapsamda değerlendiriliyor.
İslam anlayışına göre Müslüman; Allah’a teslim olarak önce kendi iç dünyasında huzur ve sükûna kavuşan, ardından bu huzuru topluma yansıtma sorumluluğu taşıyan kişidir. İnananların, Kur’an rehberliğinde “esenlik yollarına” ulaşacağı ifade edilirken; Allah katında müminler için bir “selâm yurdu” bulunduğu bildiriliyor.
Kur’an’da geçen “dârü’s-selâm” kavramının da “barış ve esenlik yurdu” anlamına geldiği, bunun müminler için vaat edilen ebedî hayatı ifade ettiği belirtiliyor. Meleklerin ve cennet bekçilerinin müminleri “selâm” ile karşılayacağına dair ayetler de bu barış ve esenlik vurgusunu pekiştiriyor.
Diyanet İşleri Başkanlığı’nın “Hadislerle İslam” adlı eserinde de İslam’ın temel hedefinin bireysel ve toplumsal huzuru tesis etmek olduğu ifade ediliyor.
