Sizde de oluyor mu bu sendrom? Her şeyi bir kenara bırakıyorsunuz bu sendromda..
Hatta o kadar boş vermişsinizdir ki tepki vermeniz gerekenlere bile tepki vermiyorsunuzdur..
Öyle bir sendrom işte bu..
O kadar boş vermişsinizdir ki her şeyi sade mutluluğunuza bakarsınız.
Aslında hayatı biraz boş vererek yaşamak gerekir. Hayatın her anına ve her detayına takılırsak bu hayatta gerçekten çok erken yaşta yoruluruz.. Ama eğer boş verebilirsek bazılarını her şey daha güzel ilerler. .
Günlük hayatımızda da yok mu boş vermek tabiri ..
Her olan durum için “Amaaann boş ver “ denmez mi zaten.. Peki boş ver denildiği gibi uygulanabiliyor mu ?
Bir çoğumuz kendimizi bile motive ederken boş ver desekte aslında içimizde hiçbir yer de boş veremeyiz.. Sürekli olarak düşünerek hem o anın tadını kaçırırız hem de kendi tadımızı..
Bu kadar düşünerek yaşamak ne kadar doğru? Hiç mi düşünmeden hareket etmez bazı insanlar.. Çevremde gözlemlediğim kadarıyla gerçekten çok fazla planlı yaşayan insan görüyorum bir yandan doğru yaptıklarını düşünsem de diğer yandan acaba gerçekten bu kadar planlı yaşamak ne kadar doğru diye sormadan edemiyorum kendime..
Şahsen ben plansız yapılan olaylardan daha mutlu oluyorum.. plansız ansızın gelen güzellikler daha çok mutlu ediyor beni.. Planlamak elbette ki günlük hayatımız için yada ileriki yaşantımız için önemli bir davranış ancak sürekli planlayarak bu hayatı yaşamak imkansız gibi geliyor bana..
Çünkü plandaki değil de nasipte ki oluyor bu hayatta..
Siz ne kadar plan yaparsanız yapın son sözü hep nasibiniz söylüyor.. Çünkü o sizin için bir yol çiziyor bile..
Siz planlarınız ile hareket etmeyi düşünürsünüz ama nasibinizi sizi gideceğinizi yere kadar götürür bile.. Yeter ki isteyin yeter ki boş vererek yolunuza devam etmeyi öğrenin..
Siz boş vererek daha mutlu olacaksınız sadece bunu düşünün.. Gerisi bir şekilde düzelecektir.