YORGANI KENDİMİZE GÖRE Mİ SEÇMELİYİZ
“Ayağını yorgana göre uzat.”
Bu söz, yokluk zamanlarının tedbiri, kanaatin diliydi.atalarinizdan gelen bir söz .Haksiz sayılmazdı da…
Çünkü imkânlar sınırlıydı, hayat daha dar bir çerçevede akıyordu. Ancak zamanla bu cümle, sadece ölçüyü değil, hayali de sınırlar hâle geldi.
Oysa insan, yalnızca yetindiği kadar değil, çalıştığı ve ürettiği kadar büyüyor.
Çalışmak, sadece geçim sağlamak değildir; insanın kendine dokunma, kendini keşfetme biçimidir. Sabahın erken saatlerinde başlayan bir telaş, akşam bitmeyen bir yorgunluk, defalarca denenen ve bozulan planlar…
Bunların her biri görünmeyen ama insanı olgunlaştıran izler bırakır. Üretmek ise yalnızca ortaya çıkan sonuç değil, bir süreçtir. Sabırla yoğrulan, vazgeçmemeyi öğreten, hatadan ders çıkaran bir yolculuktur.
Üretilen her şeyin ardında, emek emek işlenen bir hikâyeler vardır. O hikâyelerin zor yanlarını herkes bilmek istemez, herkes görmek istemez. Ama insan o süreçte kendini tanır.
Gücünü, sınırlarını, eksiklerini ve potansiyelini gösterir.
İşte tam da bu yüzden üretmek, insanın kendini inşa etme hâlini alır.
Hayaller de böyle doğar. Bir anda değil; çalışırken, üretirken, denemekten vazgeçmeden çabalayarak... Hayal, tembelliğin değil, emeğin çocuğudur. Hedef; bu çocuğu yürütmek, uçurmaktır.
Plansız hayal savrulur, emeksiz hedef sinifta kalır.
Belki artık sadece ayağımızı yorgana göre uzatmayı değil, yorganı nasıl büyütebileceğimizi de konuşmalıyız. Daha çok çalışarak, daha nitelikli üreterek, ürettiğimize değer katarak… Her çağı kendi tadında yaşamak da tam burada başlar. Ne geçmişe sitemle takılı kalmak ne de geleceğe körü körüne koşmak… Bugünü hakkıyla yaşamak gerekir.
Nacizhane düşüncem,
Tasarruflu ve tutumlu yaşam; sadece ayağını yorganına göre uzatmak değildir. Asıl mesele; çalışarak, üreterek ve emeğin gücüne inanarak hayalleri ertelemeden yorganı büyütmektir.
Tasarruf, nimete saygıdır.
Elimizdekileri korumak sadece bir zorunluluk değil, aynı zamanda insani bir nezakettir.
Ayağımızı Uzatamamak mı, Yorganımizi Büyütebilmek mi?
tutumlu ve tasarruflu hayat