Dışı koyun postu, içi ise domuz,
Yıktırtmadık ülkeyi, hep verdik omuz,
Uyan ey millet, uyanmalıyız,
Acımız çok büyük, dayanmalıyız.
Ne ihanet! İçten içe kemirdi,
Bu milletin imanını sömürdü,
15 Temmuz günü dersi verildi,
Hakkı, hakikati bilmeliyiz biz,
Böyle bir vebayı silmeliyiz biz.
Unutmuşlar bu milletin soyunu,
Boşa çıktı siyonizmin oyunu,
Yiyip ekmeğini, içip suyunu,
Böyle hainleri bilmeliyiz biz,
Bu virüsü yurttan silmeliyiz biz.
PKK’lı, FETÖ’cü, DAİŞ’li, adı batası!
Her gün cana kıyar var mı ötesi!
Bunca şehidimin ana atası!
İhanet nereden görmeliyiz biz,
Ağlayan gözyaşın silmeliyiz biz.
Aşık Mehmet ne söylesem az gelir,
Her yaşanan kıştan sonra yaz gelir,
Batının ihaneti bize vız gelir,
Biz bize dönüpte biz olmalıyız,
Tek vatan dedikçe haz almalıyız.
Zeytin Sızısı Romanının Yazarı Seyfettin Demirkıran’ın Babası Şair Mehmet Demirkıran